Ta strona www używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy dostosować stronę do twoich potrzeb.
W każdej chwili masz możliwość zablokowania plików cookies w swojej przeglądarce. Dowiedz się jak to zrobić OK. Rozumiem
Kupieckie Domy Towarowe KDT
Strefa kupca

Wybór formy opodatkowania na 2010 rok

20 stycznia 2010 roku mija termin złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego oświadczenia o wyborze sposobu opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych działalności gospodarczej.

Podatnicy którzy w roku podatkowym 2010 nie zamierzają wprowadzać zmian w sposobie opodatkowania swojej działalności gospodarczej nie muszą składać żadnych oświadczeń, gdyż oświadczenia złożone w latach poprzednich zachowują ważność. W dalszej części artykułu przyjrzymy się plusom i minusom poszczególnych form opodatkowania.

Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą mają prawo wyboru formy opodatkowania. Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych do wyboru są dwie formy opodatkowania na zasadach ogólnych:


  1. podatkiem progresywnym
  2. podatkiem liniowym

Natomiast zgodnie z ustawą o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne mamy również dwie formy opodatkowania w sposób zryczałtowany:

  1. ryczałt od przychodów ewidencjonowanych
  2. karta podatkowa.

Na początku zajmiemy się dwoma pierwszymi sposobami opodatkowania, tj. podatkiem progresywnym i liniowym. Opodatkowaniu podlega tutaj dochód, którym jest  nadwyżka sumy przychodów z tego samego źródła przychodu nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, wówczas różnica jest stratą ze źródła przychodów. Tak więc opodatkowując się na zasadach ogólnych podatnik ma możliwość ustalenia podstawy opodatkowania z uwzględnieniem kosztów ponoszonych w ramach działalności gospodarczej – takiej możliwości nie dają zryczałtowane formy opodatkowania.

Opodatkowanie według skali podatkowej (podatkiem progresywnym) jest najbardziej powszechnym sposobem opodatkowania. Może wybrać je każdy podatnik, gdyż ta forma nie została obwarowana żadnymi ograniczeniami.  Należy zauważyć, iż 2010 rok będzie drugim rokiem obowiązywania dwustopniowej skali podatkowej, o stawkach 18% i 32%.  Podatek 32% zapłaci podatnik którego dochody w roku podatkowym nie przekroczą kwoty 85 528,00 zł. Jeśli dochód przekroczy tą kwotę – podatek wyniesie 32%. Podobnie jak w roku poprzednim osoba opodatkowana podatkiem progresywnym ma możliwość zmniejszenia podatku o kwotę 556,02 zł (tzw. kwotę wolną).

Natomiast nie każdy podatnik może skorzystać z podatku liniowego. Jeżeli przedsiębiorca wybrał w roku 2010 roku opodatkowanie podatkiem liniowym i uzyska  w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej  w tym roku przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy odpowiadające czynnościom które podatnik wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy (tj. w 2009 )lub wykonuje w roku podatkowym (tj. 2010) w ramach umowy o pracę z tymże pracodawcą – to traci on w roku podatkowym (2010) prawo do opodatkowania podatkiem liniowym. Jest on również obowiązany do wpłacenia zaliczek od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego, obliczonych przy zastosowaniu skali podatkowej oraz do zapłaty ewentualnych odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu tych zaliczek. Przy wyborze podatku liniowego bardzo istotne dla podatników może okazać się wprowadzenie przez ustawodawcę ograniczeń w zakresie korzystania z odliczeń od dochodu i podatku. Podatnicy którzy wybiorą taką formę opodatkowania tracą w zasadzie możliwość skorzystania z większości odliczeń poza:

  • odliczeniem od dochodu straty z lat ubiegłych poniesionej z działalności gospodarczej
  • odliczenie od dochodu zapłaconych w roku podatkowym składek na ubezpieczenie społeczne
  • odliczenie od podatku zapłaconych w roku podatkowym składek na ubezpieczenie zdrowotne.

Należałoby zauważyć, iż w latach poprzedzających rok 2009, powyższe ograniczenia były jak gdyby ceną za możliwość opodatkowania dochodu jedną niską stawką podatkową (19%) bez względu na wysokość osiągniętego dochodu. Jednak już w roku 2009 z uwagi na obniżenie do 32% najwyżej stawki podatkowej i bardzo znaczące podwyższenie progu podatkowego (do 85 528 zł dochodu) opodatkowanie dochodów podatkiem liniowym znacznie straciło na atrakcyjności. Podobnie rzecz będzie się miała w roku 2010. Tak więc przy wyborze formy opodatkowania kluczowym czynnikiem będzie przewidywana wysokość osiągniętego dochodu w roku 2010. Posłużmy się kilkoma przykładami.

Przykład 1

Podatnik C oraz Podatnik G osiągnęli w roku podatkowym 2010 z działalności gospodarczej taki sam dochód w wysokości 50 000 zł. Obaj prowadzili podatkową księgę przychodów i rozchodów oraz zaliczali składki na ubezpieczenie społeczne bezpośrednio do podatkowych kosztów uzyskania przychodów. Przyjmijmy że Podatnik C rozlicza się według zasad podatku progresywnego, wspólnie z małżonkiem (dochód za rok podatkowy to 10 000 zł), mają też dwójkę własnych dzieci. Podatnik G rozlicza się na zasadach podatku liniowego – tj. nie może rozliczyć się wspólnie z małżonkiem i nie może skorzystać z ulgi na dwójkę własnych dzieci..

Przyjmujemy również, że obaj podatnicy oraz małżonek Podatnika C w ciągu roku podatkowego nie wpłacali żadnych zaliczek na podatek dochodowy.


Podatnik C (podatek progresywny)

Podatnik G (podatek liniowy)

Dochód wynikający z KPiR

50 000,00

50 000,00

Dochód małżonka

10 000,00

Nie

Dochód do opodatkowania

60 000,00

50 000,00

Obliczony podatek

9 687,96

9 500,00

Odliczenie od podatku – składka zdrowotna

2 600,00

2 600,00

Odliczenie od podatku – ulga na dzieci (1 112,04 x 2)

2 224,08

Nie

Podatek do zapłaty (w zaokrągleniu do pełnych zł )

4 864,00

6 900,00

Z przytoczonego przykładu wynika, iż przy dochodzie rocznym 50 000, mając możliwość rozliczenia się z małżonkiem osiągającym niskie dochody oraz odliczenia od podatku ulgi na dzieci bardziej opłaca się wybrać opodatkowanie podatkiem progresywnym.

Przykład 2

Podatnik C oraz  Podatnik G osiągnęli w roku podatkowym 2010 z działalności gospodarczej taki sam dochód w wysokości 100 000 zł. Pozostałe założenie z przykładu nr 1 pozostają bez zmian.


Podatnik C (podatek progresywny)

Podatnik G (podatek liniowy)

Dochód wynikający z KPiR

100 000,00

100 000,00

Dochód małżonka

10 000,00

Nie

Dochód do opodatkowania

110 000,00

100 000,00

Obliczony podatek

18 687,96

19 000,00

Odliczenie od podatku – składka zdrowotna

2 600,00

2 600,00

Odliczenie od podatku – ulga na dzieci (1 112,04 x 2)

2 224,08

Nie

Podatek do zapłaty (w zaokrągleniu do pełnych zł )

13 864,00

16 400,00

Przy dochodzie 100 000 zł i założeniach przyjętych na potrzeby przykładu wciąż bardziej opłacalnym sposobem opodatkowania jest podatek progresywny dający możliwość skorzystania z ulg i odliczeń (w tym możliwości wspólnego opodatkowania się i ulgi na dzieci).

Przykład 3

Podatnik C oraz  Podatnik G osiągnęli w roku podatkowym 2010 z działalności gospodarczej taki sam dochód w wysokości 200 000 zł. Pozostałe założenie z przykładu nr 1 pozostają bez zmian.


Podatnik C (podatek progresywny)

Podatnik G (podatek liniowy)

Dochód wynikający z KPiR

200 000,00

200 000,00

Dochód małżonka

10 000,00

Nie

Dochód do opodatkowania

210 000,00

200 000,00

Obliczony podatek

42 140,12

38 000,00

Odliczenie od podatku – składka zdrowotna

2 600,00

2 600,00

Odliczenie od podatku – ulga na dzieci (1 112,04 x 2)

2 224,08

Nie

Podatek do zapłaty (w zaokrągleniu do pełnych zł )

37 316,00

35 400,00

Przy dochodzie około 210 000 zł nawet  mając możliwość wspólnego rozliczenia się z małżonkiem i odliczenia ulgi na dzieci opłaca się wybrać opodatkowania podatkiem liniowym.

Przykład 4

Przyjmijmy że Podatnik C rozlicza się według zasad podatku progresywnego natomiast Podatnik G rozlicza się na zasadach podatku liniowego. Obaj rozliczają się samodzielnie i nie korzystają z żadnych ulg i odliczeń.

Dochód roczny w złotych

Podatek do zapłaty dla Podatnika C (podatek progresywny)

Podatek do zapłaty dla Podatnika G (podatek liniowy)

25 000

3 944

4 750

50 000

8 444

9 500

75 000

12 944

14 250

100 000

19 470

19 000

150 000

35 470

28 500

200 000

51 470

38 000

Tak więc w omawianym przykładzie opodatkowanie podatkiem liniowym zaczyna być opłacalne dopiero przy dochodzie rzędu 100 000 zł rocznie.


Ryczałt

Przejdźmy teraz do omówienie dwóch sposobów opodatkowania działalności gospodarczej w sposób zryczałtowany. Są to ryczałt od przychodów ewidencjonowanych i karta podatkowa.

Podatnik kontynuujący prowadzenie działalności gospodarczej w roku 2010 (ale opodatkowanej uprzednio w innej formie niż ryczałt) lub rozpoczynający taką działalność z początkiem roku podatkowego aby dokonać wyboru ryczałtu jako formy opodatkowania musi powiadomić właściwego według swojego miejsca zamieszkania naczelnika urzędu skarbowego. Powinien dokonać tego w formie pisemnej, nie później niż do 20 stycznia 2010 roku. Podatnik rozpoczynający działalność gospodarczą w trakcie roku podatkowego winien złożyć takie oświadczenie do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia działalności, nie później jednak niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu.

Nie każdy jednak może korzystać z opodatkowania w formie ryczałtu. Podatnicy kontynuujący prowadzenie działalności gospodarczej mogą opłacać ryczałt, gdy w roku poprzedzającym rok podatkowy ich przychody z tej działalności prowadzonej wyłącznie samodzielnie nie przekroczyły kwoty 150 000 euro. Jeśli przedsiębiorca prowadził działalność wyłącznie w formie spółki (cywilnej bądź jawnej), to suma przychodów wspólników spółki z tej działalności nie może przekroczyć kwoty 150 000 euro. Limit przychodów za 2009 rok uprawniający do skorzystania z ryczałtu w roku 2010 to 633 420 zł. Natomiast przedsiębiorcy którzy zaczynają prowadzenie działalności w roku 2010 mogą w roku tym opłacać ryczałt- jeśli nie wybrali opodatkowania w formie karty podatkowej. Ponad to z ryczałtu nie mogą skorzystać następujący podatnicy:

  • osiągający w całości lub w części przychody z tytułu prowadzenia aptek
  • osiągający w całości lub w części przychody z tytułu prowadzenia kantorów wymiany walut
  • osiągający w całości lub w części przychody z tytułu prowadzenia lombardów
  • osiągający w całości lub w części przychody z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wolnych zawodów takich jak np.: lekarze, stomatolodzy, tłumacze
  • wytwarzających wyroby opodatkowane podatkiem akcyzowym

Drugą formą zryczałtowanego opodatkowania jest karta podatkowa. Jest to bez wątpienia najprostsza forma opodatkowania prowadzonej działalności gospodarczej.  Wysokość karty podatkowej jest ustalana w formie decyzji odrębnej na każdy rok podatkowy. Decyzję taką wydaje właściwy naczelnik urzędu skarbowego po zweryfikowaniu czy podatnik może być opodatkowany w tej formie. Kwota miesięcznej stawki uzależniona jest od :

  • rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej
  • liczby zatrudnionych pracowników
  • liczby mieszkańców w miejscowości w której działalność jest prowadzona
  • u podatników wykonujących niektóre wolne zawody – wysokość karty podatkowej jest uzależniona od liczby godzin przeznaczanych miesięcznie na jego wykonywanie

Nie wszyscy podatnicy mogą skorzystać z opodatkowania na zasadach karty podatkowej. Podatnicy mogą opodatkować się w tej formie jeśli:

  • przy prowadzeniu działalności nie korzystają z usług osób niezatrudnionych przez siebie na podstawie umowy o pracę, oraz usług innych przedsiębiorstw i zakładów (chyba, że chodzi o usługi specjalistyczne)
  • małżonek podatnika nie prowadzi działalności w tym samym zakresie
  • nie wytwarzają wyrobów opodatkowanych podatkiem akcyzowym
  • nie prowadzą działalności  gospodarczej poza terytorium RP
  • we wniosku o którym mowa poniżej (PIT-16) zgłoszą prowadzenie działalności gospodarczej wymienionej w jednej z 12 części tabeli stanowiącej załącznik nr 3 do ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym
  • nie prowadzą poza jednym z rodzajów działalności wymienionej w art. 23 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, innej działalności gospodarczej

Opodatkowanie w formie karty podatkowej jest najbardziej przewidywalne – podatnik może z góry obliczyć ile podatku będzie miał do zapłaty w danym roku podatkowym.

Aby skorzystać z karty podatkowej należy złożyć wniosek o zastosowanie opodatkowania w tej formie. Wniosek taki składa się na druku PIT-16 naczelnikowi urzędu skarbowego właściwego ze względu na miejsce położenia zorganizowanego zakładu  lub miejsce zamieszkania podatnika (jeśli nie wskazano zorganizowanego zakładu). Również w przypadku karty podatkowej datą złożenia takiego wniosku jest 20 stycznia roku podatkowego, chyba że podatnik korzysta już z tej formy opodatkowania (wówczas nie musi składać żadnego wniosku).

Tak, chcę otrzymywać maile z bieżącymi informacjami!

strony internetowe warszawa